Wetgevers in New York City dringen aan op een verbod voor particuliere bedrijven om biometrische hulpmiddelen, zoals software voor stem- en gezichtsherkenning, te gebruiken om het publiek te volgen.
Hoewel het begrijpelijk is dat men in winkels bewakingstechnologie wil inzetten om winkeldiefstal tegen te gaan, maken wetgevers en voorvechters van privacy zich zorgen dat de gegevens zouden kunnen worden gebruikt om profielen van klanten op te stellen.
De gemeenteraad van New York heeft een hoorzittinggehouden over twee wetsvoorstellen die verhuurders en bedrijven in de stad zouden verbieden gezichtsherkenningstechnologie te gebruiken.
- Volgens een voorstel zou het in openbare ruimtes verboden worden om biometrische herkenningstechnologie te gebruiken om een klant te identificeren of te verifiëren.
- De andere maatregel zou verhuurders verbieden om biometrische herkenningstechnologie te installeren, in gebruik te nemen of te gebruiken waarmee huurders of hun gasten kunnen worden geïdentificeerd.
In dit artikel willen we ingaan op enkele redenen die aan deze voorstellen ten grondslag liggen.
Ter informatie: het is goed om te weten dat bedrijven in New York City die biometrische gegevens verzamelen, al verplicht zijn om gestandaardiseerde borden op te hangen om mensen hiervan op de hoogte te stellen.
Laten we eens kijken wat er gebeurt als je gezicht je identiteitsbewijs wordt en elke beweging in een winkel kan worden omgezet in een nieuw gegevenspunt.
Waarom het verzamelen van biometrische gegevens als verkeerd wordt beschouwd
Het verzamelen van biometrische gegevens roept verschillende bezwaren op. De belangrijkste daarvan zijn:
- Unieke maar moeilijk te wissen identificatiegegevens. Een wachtwoord kun je wel resetten, maar je gezicht kun je niet zomaar veranderen. Dit betekent dat datalekken of misbruik van gezichtssjablonen, loopstijlen of stemprofielen permanente risico’s met zich mee kunnen brengen en in verschillende databases met elkaar in verband kunnen worden gebracht.
- Zorgen over nauwkeurigheid en vooringenomenheid. Uit onderzoek enrapporten van burgerrechtenorganisaties blijkt dat gezichtsherkenningssystemen foutgevoelig kunnen zijn en vooringenomenheid kunnen vertonen ten opzichte van verschillende groepen.
- Het ontbreken van echte toestemming. In de praktijk bieden supermarkten en verhuurders die gezichtsherkenning gebruiken mensen slechts een theoretische keuze. Mensen kunnen hun biometrische gegevens verstrekken of afzien van basisvoorzieningen. Critici stellen dat dit echte toestemming ondermijnt.
- Afschrikkend effect. Het gevoel dat je overal waar je komt voortdurend in de gaten wordt gehouden, is onaangenaam en kan mensen ervan weerhouden om alledaagse, legitieme activiteiten te ondernemen.
- Prijzen voor bewakingsdiensten. Dit verdient wat meer uitleg, en daar gaan we het hierna over hebben.
Wat is surveillanceprijzen?
Het komt erop neer dat je gezicht een onuitwisbare klantenkaart wordt.
Stel je voor dat je een plaatselijke supermarkt binnenloopt en merkt dat verschillende mensen verschillende prijzen betalen voor hetzelfde artikel. Zou dat eerlijk aanvoelen?
Prijsaanpassing op basis van monitoring houdt in dat gedetailleerde consumentengegevens en gedragssignalen worden gebruikt om prijzen dynamisch aan te passen.
Sommigen stellen dat winkeliers big data-profielen gebruiken om klanten in steeds smallere groepen in te delen, tot het punt waarop ze elke persoon mogelijk het maximale bedrag in rekening brengen dat het model denkt dat die persoon bereid is te betalen.
We zien dit al in verschillende vormen online. Als je bijvoorbeeld op zoek bent naar vliegtickets, kunnen de prijzen veranderen op basis van allerlei signalen. Maar dat valt vaak niet meteen op, en bedrijven zeggen ons dat het niets persoonlijks is. Stel je echter eens voor dat diezelfde logica je stilletjes volgt tot in de supermarkt.
Hoe dit online werkt, is vrij eenvoudig: websites houden klikken, de tijd die je op een pagina doorbrengt, winkelwagenactiviteit en eerdere uitgaven bij om in te schatten in hoeverre je gevoelig bent voor prijsveranderingen.
In fysieke winkels ligt het wat ingewikkelder, maar het is niet onmogelijk. Gegevens van beveiligingssystemen in de winkel die ook biometrische gegevens en gezichtsherkenning registreren, kunnen worden gecombineerd met loyaliteitsprogramma’s en apps, en analyses van de wifi-gegevens in de winkel zouden in theorie kunnen worden gebruikt om soortgelijke profielen op te stellen.
Met elektronische schapetiketten (ESL) kunnen winkeliers de prijzen in de schappen al direct aanpassen, zowel in de hele winkel als in specifieke afdelingen.
Dit zou ertoe kunnen leiden dat rijkere of merkentrouwere klanten stilletjes meer moeten betalen. Of dat kwetsbare groepen worden benaderd met misleidende kortingen op producten met een hogere winstmarge of zelfs minder gezonde producten.
Wat moet ik doen?
Helaas is er geen eenvoudige manier om je privacy te beschermen tegen een systeem dat je lichaam in een tracking-ID kan veranderen. De meest effectieve oplossing is saai maar krachtig: strenge wetten, toezichthouders die deze daadwerkelijk handhaven, en winkels die niet verbergen wat ze doen.
Je zou het volgende kunnen doen:
- Vermijd winkels die openlijk reclame maken voor biometrische scans als er alternatieven zijn.
- Steun lokale en nationale initiatieven om biometrische tracking en aanverwante praktijken aan banden te leggen, zoals de voorstellen van de gemeenteraad van New York.
We zouden geen concessies moeten doen aan onze toegang tot voedsel, huisvesting of basisvoorzieningen om ons vrij door de stad te kunnen bewegen zonder dat er gegevens over ons worden verzameld. Als we nu geen grens trekken, kunnen praktijken als ‘surveillance pricing’ ongemerkt ongelijkheid en discriminatie verankeren in iets alledaags als boodschappen doen.
We rapporteren niet alleen over privacy - we bieden u optie om er gebruik van te maken.
Privacy 's mogen nooit verder reiken dan een krantenkop. Houd uw online privacy uw door gebruik te maken van Malwarebytes Privacy VPN.
