Hoewel digitale billboards bedoeld zijn om de aandacht te trekken, beschreven recente berichten uit Egypte , Maleisië en Brazilië dat ze dit deden met expliciete beelden.
De cyberaanvallen werden opgeëist door een groep genaamd Leakers$, die zei dat ze misbruik hadden gemaakt van software die werd gebruikt om content naar led-schermen te sturen.
De groep verklaarde dat ze niet individuele billboards hadden gehackt om de pornografische beelden te tonen, maar dat ze toegang hadden verkregen tot de software die werd gebruikt om de inhoud te verzenden.
Zo verschenen er bijvoorbeeld op 29 oktober expliciete beelden op een groot reclamebord langs een van de drukste snelwegen van Egypte. Video's die online circuleerden, toonden de schuilnamen van de aanvallers en een Telegram-kanaaladres over de beelden heen. Sommige automobilisten stopten om het te filmen.
De Egyptische autoriteiten meldden dat de website van de exploitant van het reclamebord was gehackt, waardoor ongeautoriseerde beelden gelijktijdig in meerdere landen verschenen. Soortgelijke incidenten werden gemeld in Maleisië en Brazilië. De aanvallers claimden ook toegang te hebben tot systemen in Irak en China, maar die beweringen zijn minder zeker.
In een gesprek met The Cairo Report beweerde een vertegenwoordiger van Leakers$ dat de groep tijdens ongeveer twee uur geautomatiseerd scannen duizenden kwetsbare systemen had gevonden. De vertegenwoordiger beschreef een kwetsbaarheid in software voor contentoverdracht en zwakke punten die toegankelijk waren via de webpagina's en interfaces van de systemen zelf.
Dat is het verhaal van de groep, maar als het klopt, helpt het de schijnbare eenvoud en reikwijdte van de aanval te verklaren:
- Blootstelling aan internet maakt doelwitten vindbaar. Aanvallers kunnen scannen naar bereikbare beheersystemen in plaats van fysiek individuele schermen te benaderen.
- Herhaalde softwarefouten kunnen zich uitbreiden. Het vinden van een fout in software die in meerdere installaties wordt gebruikt, kan kansen creëren die veel verder reiken dan één enkel reclamebord.
- Toegang tot contentmanagement is de hoofdprijs. Iemand die de controle krijgt over het systeem dat advertenties publiceert, kan mogelijk legitieme content vervangen zonder de weergave zelf aan te raken.
Dit is opnieuw een voorbeeld van hoe het gemak van beheer op afstand systemen kwetsbaar kan maken voor aanvallen. Recente aanvallen op koelsystemen in Europese supermarkten hebben een vergelijkbaar risico aangetoond. De koelsystemen zijn met internet verbonden, waardoor monteurs op afstand problemen kunnen diagnosticeren en verhelpen.
Wat moet er gedaan worden?
Het risico op voedselverspilling of gevaarlijke verkeerssituaties zou een waarschuwing moeten zijn om te bekijken wat organisaties moeten doen om te voorkomen dat hun systemen worden gehackt en misbruikt.
Wat digitale billboards betreft, adviseert de Out of Home Advertising Association of America (OOAA) in haar beveiligingsrichtlijnen exploitanten om niet te vertrouwen op de standaardwachtwoorden van fabrikanten en geen wachtwoorden te hergebruiken voor verschillende schermen. Ze raden ook aan om de toegang tot beheerservices te beperken, multifactorauthenticatie te gebruiken en externe verbindingen te beveiligen met een VPN .
Maar in de praktijk draait het minder om het beschermen van een gigantische televisie en meer om het beveiligen van een op afstand beheerd computersysteem:
- Beperk de beheertoegang in plaats van deze open te stellen voor het openbare internet.
- Vervang standaardwachtwoorden en hergebruikte wachtwoorden en schakel multifactorauthenticatie in.
- Zorg ervoor dat de software, controllers en netwerkapparatuur voor de digitale signage altijd up-to-date zijn.
- Controleer wie toegang heeft, inclusief leveranciers, en hoe die toegang beveiligd is.
- Monitor systemen en oefen een manier om ongeautoriseerde toegang snel te blokkeren.
Deze basisregels zijn ook van toepassing op slimme huishoudelijke apparaten.
Wat weten cybercriminelen over jou?
Gebruik Malwarebytes 'Gratis digitale voetafdrukscan om te zien of uw persoonlijke gegevens online openbaar zijn gemaakt.'
