Automatische kentekenherkenningssystemen (ALPR's) zijn camera's die passerende voertuigen fotograferen, hun kentekens lezen en doorgaans ook de tijd, locatie en voertuiggegevens registreren. De beelden kunnen op zichzelf al worden gebruikt om een gestolen auto terug te vinden of een verdachte te lokaliseren.
Maar de laatste tijd zijn er veel zorgen geuit over de manier waarop ze worden gebruikt . De grootste zorg betreft wat er gebeurt wanneer veel camera's gegevens naar een gedeeld, doorzoekbaar netwerk sturen: het kan een gedetailleerd overzicht creëren van waar gewone mensen naartoe reizen.
Sommige instanties hebben al actie ondernomen om deze zorgen , evenals de onnauwkeurigheden, aan te pakken. Fouten in de gegevens kunnen ernstige gevolgen hebben. Tijdens een recente hoorzitting in de Senaat beschreef Lindsey Isaacs , een inwoonster van Florida, hoe ze werd gearresteerd en 13 dagen vastgehouden nadat gegevens van een door AI aangedreven kentekenherkenningssysteem haar ten onrechte in verband hadden gebracht met een dodelijk auto-ongeluk.
Als gevolg hiervan hebben Amerikaanse wetgevers van beide grote politieke partijen voorstellen ingediend om automatische kentekenherkenningssystemen aan banden te leggen.
De meeste aangevoerde redenen hebben betrekking op Flock Safety, een van de grootste leveranciers van deze systemen in de Verenigde Staten, maar ze zijn in bredere zin ook van toepassing op andere leveranciers van automatische kentekenherkenningssystemen (ALPR).
Flock zegt dat het slechts 120.000 camera's in het hele land heeft geïnstalleerd, terwijl een onderzoeker die door de Senaat werd geciteerd een veel groter netwerk van verbonden apparaten en camera's beschreef. Over de exacte omvang bestaat wellicht discussie, maar de kern van de zaak is duidelijk: gegevens van een camera op de ene locatie kunnen potentieel door een instantie elders worden doorzocht.
Twee verschillende benaderingen
Naar verluidt zijn er twee verschillende wetsvoorstellen in de maak, terwijl Flock zegt een wettelijk kader voor kentekenlezers te steunen en stelt dat de technologie de openbare veiligheid kan verbeteren wanneer deze onder streng toezicht en met duidelijke verantwoordingsmechanismen wordt gebruikt.
Het eerste voorstel, de Stop Flock Abuse Act , is niet bedoeld om ALPR-systemen volledig te verbieden, maar stelt regels vast voor hoe overheidsinstanties en leveranciers ze mogen gebruiken.
Het wetsvoorstel zou onder andere schriftelijke goedkeuring en een registratie van elke zoekopdracht vereisen, regelmatige controles door toezichthouders, encryptie en verwijdering van de meeste voertuiglocatiegegevens na tien dagen. Het zou ook het delen of verkopen van de gegevens aan niet-gouvernementele derden verbieden, voorkomen dat ALPR-netwerken gezichtsherkenningstechnologie integreren en vereisen dat gegevens in de VS blijven.
Een tweede voorstel, de Ban Flock Act , neemt een veel strengere lijn. Deze wet zou Amerikaanse federale instanties verbieden om ALPR-systemen te gebruiken of toegang te krijgen tot de gegevens die ze verzamelen. Ook zou de wet federale subsidies intrekken voor staats- en lokale overheden die ALPR-systemen gebruiken en burgers de mogelijkheid bieden om de federale overheid aan te klagen als hun rechten worden geschonden door de inzet van ALPR-systemen.
Beide wetsvoorstellen zijn voorstellen, geen reeds aangenomen wetten. In het Amerikaanse systeem moeten ze beide in dezelfde vorm door zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat worden aangenomen en vervolgens door de president worden ondertekend.
Vooruitkijkend
Er is geen garantie dat een van beide wetsvoorstellen in stemming zal worden gebracht, laat staan dat ze wet zullen worden. Maar de indiening ervan laat zien dat ALPR-technologie zich ontwikkelt van een lokale aanbestedingskwestie tot een nationaal debat over privacy en burgerrechten.
Kentekengegevens lijken misschien minder gevoelig dan locatiegegevens van telefoons, maar een voldoende lange registratie kan iemands dagelijkse routines, relaties, medische bezoeken, religieuze activiteiten of aanwezigheid bij protesten onthullen. Het debat gaat daarom niet alleen over camera's op straat om criminaliteit te bestrijden en criminelen op te sporen, maar ook over de vraag of overheden en particuliere aanbieders doorzoekbare gegevens over dagelijkse bewegingen zouden moeten kunnen verzamelen.
Voor consumenten is de belangrijkste vraag dus niet alleen of er een camera op straat of in de buurt van een bedrijf is geïnstalleerd. Het gaat er ook om hoe lang de verzamelde gegevens worden bewaard, wie ze kan doorzoeken, of die zoekopdrachten worden geregistreerd en beoordeeld, of de informatie buiten de oorspronkelijke instantie kan worden gedeeld en welke mogelijkheden er zijn om verhaal te halen als het systeem onjuist is of misbruikt wordt.
Uw naam, adres en telefoonnummer worden mogelijk al te koop aangeboden.
Datahandelaren verzamelen en verkopen uw persoonlijke gegevens aan iedereen die bereid is ervoor te betalen. Malwarebytes Personal Data Remover spoort ze op, verwijdert je gegevens en houdt vervolgens in de gaten dat dit zo blijft.
