Ustawodawcy z Nowego Jorku dążą do wprowadzenia zakazu stosowania przez prywatne przedsiębiorstwa narzędzi biometrycznych, takich jak oprogramowanie do rozpoznawania głosu i twarzy, w celu śledzenia obywateli.
Chociaż chęć wykorzystania technologii monitoringu w sklepach do zwalczania kradzieży jest zrozumiała, prawodawcy i obrońcy prywatności obawiają się, że dane te mogą zostać wykorzystane do tworzenia profili klientów.
Rada Miasta Nowy Jork zorganizowała przesłuchaniew sprawie dwóch projektów ustaw, które zakazałyby właścicielom nieruchomości i przedsiębiorstwom w mieście korzystania z technologii rozpoznawania twarzy.
- Jedna z propozycji zakłada, że wykorzystywanie technologii rozpoznawania biometrycznego do identyfikacji lub weryfikacji tożsamości klientów w miejscach publicznych stałoby się niezgodne z prawem.
- Drugi zakazywałby właścicielom nieruchomości instalowania, uruchamiania lub stosowania jakichkolwiek technologii rozpoznawania biometrycznego służących do identyfikacji najemców lub ich gości.
W niniejszym artykule chcemy skupić się na niektórych przyczynach leżących u podstaw tych propozycji.
Dla lepszego zrozumienia warto wiedzieć, że w Nowym Jorku firmy gromadzące dane biometryczne mają już obowiązek umieszczać standardowe oznaczenia informujące o tym faktu.
Zobaczmy, co się dzieje, gdy Twoja twarz staje się Twoim identyfikatorem, a każdy ruch w sklepie może zostać przekształcony w kolejny punkt danych.
Dlaczego gromadzenie danych biometrycznych uważa się za niewłaściwe
Gromadzenie danych biometrycznych budzi szereg zastrzeżeń. Najważniejsze z nich to:
- Unikalne, ale trudne do usunięcia identyfikatory. Hasło można zresetować, ale twarzy nie da się tak łatwo zmienić. Oznacza to, że wycieki danych lub nadużycia związane z szablonami twarzy, chodu lub odciskami głosowymi mogą stwarzać trwałe zagrożenia i być powiązane w różnych bazach danych.
- Obawy dotyczące dokładności i stronniczości. Badania oraz organizacje zajmujące się ochroną swobód obywatelskich wykazały, że systemy rozpoznawania twarzy mogą być podatne na błędy i wykazywać stronniczość w stosunku do różnych grup społecznych.
- Brak świadomej zgody. W praktyce supermarkety i właściciele nieruchomości korzystający z rozpoznawania twarzy dają ludziom jedynie teoretyczny wybór. Klienci mogą albo udostępnić swoje dane biometryczne, albo zrezygnować z podstawowych usług. Krytycy twierdzą, że podważa to zasadę prawdziwej zgody.
- Efekt zniechęcający. Uczucie , że gdziekolwiek się nie pójdzie, jest się nieustannie obserwowanym, jest nieprzyjemne i może zniechęcać ludzi do podejmowania codziennych, zgodnych z prawem działań.
- Ceny orientacyjne. Kwestia ta wymaga nieco szerszego wyjaśnienia, którym zajmiemy się w dalszej części.
Czym jest ustalanie cen w oparciu o obserwację rynku?
W gruncie rzeczy chodzi o to, że Twoja twarz staje się kartą lojalnościową, której nie da się skasować.
Wyobraź sobie, że idziesz do lokalnego supermarketu i zauważasz, że różni ludzie płacą różne ceny za ten sam produkt. Czy wydawałoby ci się to sprawiedliwe?
Ceny oparte na monitorowaniu to wykorzystanie szczegółowych danych o konsumentach i sygnałów behawioralnych do dynamicznego dostosowywania cen.
Niektórzy twierdzą, że sprzedawcy detaliczni wykorzystują profile oparte na analizie dużych zbiorów danych do dzielenia klientów na coraz węższe grupy, aż do poziomu, na którym mogą potencjalnie naliczać każdej osobie maksymalną kwotę, jaką według modelu jest ona skłonna zapłacić.
Już teraz spotykamy się z tym zjawiskiem w internecie. Na przykład podczas wyszukiwania biletów lotniczych ceny mogą się zmieniać w zależności od różnych czynników. Trudno jednak to dostrzec, a firmy zapewniają, że nie ma to nic wspólnego z osobistymi preferencjami. Wyobraź sobie jednak, że ta sama logika dyskretnie podąża za tobą do supermarketu.
W internecie mechanizm ten działa w dość prosty sposób: strony internetowe śledzą kliknięcia, czas spędzony na stronie, aktywność w koszyku oraz dotychczasowe wydatki, aby oszacować, na ile jesteś wrażliwy na zmiany cen.
W sklepach stacjonarnych sprawa jest bardziej skomplikowana, ale nie niemożliwa. Dane z systemów bezpieczeństwa w sklepach, które gromadzą również dane biometryczne i informacje z rozpoznawania twarzy, można połączyć z programami lojalnościowymi i aplikacjami, a analizy danych z sieci Wi-Fi w sklepach można by teoretycznie wykorzystać do tworzenia podobnych profili.
Elektroniczne etykiety cenowe (ESL) już teraz umożliwiają sprzedawcom detalicznym natychmiastową zmianę cen na półkach w całym sklepie lub w poszczególnych działach.
Może to prowadzić do sytuacji, w których zamożniejsi klienci lub ci bardziej lojalni wobec marki będą po cichu płacić więcej. Albo też grupy szczególnie narażone mogą stać się celem manipulacyjnych promocji dotyczących produktów o wyższej marży, a nawet mniej zdrowych.
Co robić?
Niestety nie ma prostego sposobu na obejście zabezpieczeń systemu, który potrafi przekształcić nasze ciało w identyfikator służący do śledzenia. Najskuteczniejsze rozwiązanie jest nudne, ale potężne: przepisy z prawdziwą siłą oddziaływania, organy regulacyjne, które faktycznie je egzekwują, oraz sklepy, które nie ukrywają swoich działań.
Możesz:
- Jeśli istnieją alternatywne rozwiązania, unikaj sklepów, które otwarcie reklamują skanowanie biometryczne.
- Należy wspierać lokalne i krajowe działania mające na celu uregulowanie kwestii śledzenia biometrycznego i związanych z tym praktyk, takie jak propozycje Rady Miasta Nowy Jork.
Nie powinniśmy być zmuszeni do rezygnacji z dostępu do żywności, mieszkania czy podstawowych usług w zamian za możliwość poruszania się po mieście bez narażania się na zbieranie danych o nas. Jeśli nie wyznaczymy tej granicy już teraz, praktyki takie jak „ceny oparte na monitorowaniu” mogą po cichu wprowadzić nierówności i dyskryminację do tak prozaicznej czynności, jak robienie zakupów spożywczych.
Nie tylko informujemy o prywatności - oferujemy możliwość korzystania z niej.
Zagrożenia dla Privacy nigdy nie powinny wykraczać poza nagłówek. Zachowaj swoją prywatność online, korzystając z Malwarebytes Privacy VPN.
